رابطه بين استفاده از رسانههای صوتی ـ تصویری و بزهکاری نوجوانان
مقاله پيش رو، حاصل پيمايشي است که به منظور بررسي تأثير رسانههاي صوتي و تصويري بر بزهکاري نوجوانان، در سال 1386، با نمونهاي متشکل از 170 نوجوان بزهکار (با تشخيص دادگاه) و 260 نوجوان غير بزهکار که از نظر مذهب، گروه سني (18ـ13 سال) و جنسيت مشابه بودند، انجام شده است.
يافتهها نشان ميدهد، استفاده بيش از 5 ساعت از تلويزيون، در گروه نوجوانان غير بزهکار، 5/21درصد و در گروه نوجوانان بزهکار، 33درصد است (01/0P<)، همچنين استفاده از اينترنت در گروه نوجوانان غير بزهکار 6/39درصد و در گروه نوجوانان بزهکار 6/67درصد است (01/0P<). برخي از نتايج پژوهش حاکي از آن است که بين ميزان استفاده نوجوانان بزهکار و غير بزهکار از ماهواره، تفاوت معناداري وجود ندارد اما نوجوانان بزهکار به طور معناداري کمتر از نوجوانان غير بزهکار از اينترنت و به طور معناداري بيشتر از آنان از تلويزيون استفاده ميکنند. به نظر ميرسد، بين استفاده طولاني مدت از تلويزيون، استفاده نکردن از اينترنت و استفاده زياد و هر روزه از فيلمها و لوحهاي فشرده ويديويي، با احتمال بروز بزهکاري در نوجوانان رابطه وجود دارد.
